Четири семејства, четири адреси, едно исто сценарио – и сето тоа во распон од дваесет и четири часа. Во Виница, Кочани, Гевгелија и во атарот на Богданци, за еден ден полицијата приведе или разговараше со четворица мажи, сите пријавени дека физички ги нападнале своите сопруги или партнерки. Кога бројката за еден ден е четири, тоа веќе не е инцидент. Тоа е состојба.

Најпотресниот детал доаѓа од Виница. Таму, според пријавата, 39-годишен маж се обидел да ја нападне својата 35-годишна сопруга – а нападот го спречиле нивните деца. Децата застанале меѓу таткото и мајката. Замислете ја таа сцена во една дневна соба, и потоа повторете си дека ова е „семеен спор“, како што институциите сè уште претпазливо го нарекуваат.

Истиот ден, во Кочани, полицијата водела службен разговор со друг 39-годишник, пријавен дека претходната вечер физички ја нападнал својата 37-годишна сопруга. Во Гевгелија, пак, приведен е 67-годишен маж кој, според пријавата, агресивно се однесувал кон својата 66-годишна сопруга и ѝ нанел повреди. А ноќта меѓу 19 и 20 јули, повторно во Гевгелискиот регион, приведен е и 49-годишен маж кој ја нападнал својата 44-годишна вонбрачна партнерка.

Во сите четири случаи образецот е ист: пријава, приведување или разговор, известен јавен обвинител, „по целосно документирање ќе следуваат соодветни пријави“. Процедурата функционира – откако жената веќе завршила во болница или со видливи повреди. И тука е прашањето што институциите упорно го одбегнуваат: зошто механизмот се вклучува дури откако ќе падне првиот удар?

Возрастите кажуваат сопствена приказна. Меѓу пријавените има и 67-годишник, и 39-годишници. Насилството во домот не бира генерација и не е работа на „некои таму“ – тоа се одвива зад врати во четири различни градови во исто утро. А единствената причина зошто за некои од нив воопшто знаеме е тоа што децата реагирале или соседите слушнале.

Полицијата ја заврши својата работа за деноноќието. Прашањето што останува не е за неа, туку за системот што доаѓа потоа – центрите за социјална работа, судовите, мерките за заштита. Колку од овие четири жени ќе добијат вистинска заштита, а не само уште еден документиран случај во некоја фиока? Затоа што бројката „четири за еден ден“ нема да падне сама од себе.