Златото – вечниот „сигурен пристан” на секој што бега од несигурност – овие денови покажа дека ниту тоа не е недопирливо. По серија остри падови, цената се стабилизира околу 4.000 долари за унца, откако во претходното тргување падна за околу два отсто. Металот што со векови значеше сигурност, за миг потсети дека и тој има лоши денови.

На спот-пазарот златото се тргуваше по околу 4.037 долари за унца, со мал дневен пад. Причината за притисокот е позната: посилен долар, повисоки приноси на американските обврзници и очекувања за ново зголемување на каматите. А тука е и парадоксот – иако златото традиционално се смета за заштита од инфлација, повисоките камати ја намалуваат неговата привлечност, бидејќи металот не носи каматен принос како обврзниците или штедењето.

Дополнителен удар донесе и поскапувањето на нафтата над 100 долари за барел, што ги засили стравувањата од нова инфлација и можноста централните банки уште еднаш да ги кренат каматните стапки. Пазарите проценуваат дека веројатноста за зголемување на каматите во САД во септември е околу 81 отсто.

Во последниот период цената на златото се движеше во широк распон – меѓу приближно 3.980 и 4.170 долари за унца. Зоната околу 4.000 долари сега претставува важна психолошка граница; се додржи ли таа, металот останува стабилен, се пробие ли надолу, следуваат нови турбуленции.

Поуката за обичниот човек што размислува во злато да ги чува заштедите е трезвена: ниту најстариот сигурен пристан не е имун на бранови. Кога сите пазари се движат во иста насока, дури и златото плива со струјата – а натамошното движење ќе зависи од нафтата, доларот и одлуките на централните банки, не од верувањето дека златото секогаш само расте.