Во изминатите неколку дена полицијата низ Македонија регистрираше алармантен пораст на случаи на семејно насилство и физички пресметки. Во голем дел од инцидентите, жртви биле жени и малолетни деца – а резултатот се повеќе приведени лица и покренати кривични постапки.

Случаите се распослани низ цела држава – од Скопје до Струга, каде, меѓу другото, жена физички нападнала своја сограѓанка во зграда. Бројот на пријави расте, а полицијата реагира со приведувања, но прашањето што секогаш останува е дали реакцијата доаѓа навреме или дури откако ќе се случи најлошото.

Семејното насилство во Македонија долго време беше тема за која се молчеше – „работа меѓу четири ѕида”, како што гласеше срамната народна мудрост. Порастот на пријавите може да значи две работи: или насилството навистина се зголемува, или жртвите конечно сè повеќе се осмелуваат да го пријават. Двете можности бараат различен одговор од институциите, а ниту една не смее да помине незабележано.

Кривичните постапки се нужни, но тие доаѓаат откако штетата веќе е направена. Вистинскиот тест за системот не е колку насилници ќе уапси, туку колку жртви ќе заштити пред да биде доцна. Бидејќи зад секоја бројка во полициската статистика стои човек – најчесто жена или дете – што во својот сопствен дом не се чувствува безбедно.