Околу два часот по полноќ, на локалниот пат меѓу Илинден и Миладиновци, кај полициската база Брест до скопскиот аеродром, „опел корса“ со кумановски таблички и „хјундаи“ со скопски се судриле директно. Од петте луѓе во двете возила, двајца починале на самото место – возачот на хјундаито и неговиот син. Останатите тројца се борат за живот во „Мајка Тереза“.

Едно семејство. Еден автомобил. Таткото и синот заедно во истата кола, во истата секунда. Тешко повредени се уште тројца – двајцата деветнаесетгодишници од корсата и ќерката од хјундаито.

Тука се појавува и деталот што кажува повеќе отколку што изгледа. Во соопштението на полицијата сопатникот на возачот е опишан како седумнаесетгодишник, а во информацијата од Јавното обвинителство станува збор за осумнаесетгодишен син и осумнаесетгодишна ќерка. Разлика од една година, а разлика и во тоа кој точно бил во возилото. Кога две институции истиот ден го опишуваат истиот настан со различни податоци, тоа веќе не е техничка ситница – тоа е точката во која семејството добива две верзии на најтешката ноќ во својот живот.

Што го покажува увидот, а што не

Јавниот обвинител издал наредба за обдукција, телата се предадени на Судска медицина, се преземаат дејствија за утврдување на причините. Формулациите се точни и потполно предвидливи. Она што не се појавува во ниту едно соопштение е зборот што секој возач на тој пат го знае: каков е тој пат ноќе, колку е осветлен, колку е широк, колку такви судири имало на истата делница.

Локалниот пат Илинден – Миладиновци не е автопат и не е градска улица. Тоа е категорија патишта каде статистиката се води, но ретко се чита наглас. Пет луѓе во две возила на таква делница во два по полноќ – и најдоцна до попладне случајот е веќе „во постапка“.

Дали некој ќе праша што покажува увидот за самата делница, а не само за возачите? Или и оваа несреќа ќе заврши како бројка во месечниот преглед, додека тројца млади лежат во животозагрозувачка состојба?