Skip to content

Ветрот што нè погоди имал јачина на ураган: 130 на час во Скопје, а градот падна при првиот удар

1 мин. читање
Сподели
Ветрот што нè погоди имал јачина на ураган: 130 на час во Скопје, а градот падна при првиот удар

Не беше „силен ветер”. Државната Управа за хидрометеоролошки работи го кажа она што секој што вчера гледаше кровови како летаат веќе го знаеше со стомак: ветрот што ги погоди Скопје, Штип и Струмица имал јачина на ураган. По дефиниција на самата Управа, тоа значи брзина над 118 километри на час – појава што, велат, „се случува многу ретко на оваа територија и предизвикува тешки уништувања и значителни штети во поширок обем”.

Автоматските станици не остават простор за омаловажување. Најсилен удар од 134 километри на час е забележан во Штип, а по 130 километри на час во Скопје и Ново Село. Тоа не е летна бура – тоа е бројка што вообичаено ја читаме во извештаи од Карибите, не од Вардарската долина.

Размерот се мери во повици. На линијата 112 пристигнале над 9.000 повици за помош за неколку часа. Само во Скопје, до десет часот навечер, се евидентирани 117 оштетени возила, 35 оштетени кровови, 189 паднати дрвја, седум расипани семафори, десет пожари и десет повредени лица. Секоја од тие бројки е нечиј автомобил, нечиј стан, нечие утро што почнува со чистење наместо со кафе.

Во болниците сметката на повредени продолжи да расте. Во Клиниката за хируршки болести „Св. Наум Охридски” за преглед се јавиле 22 лица, а двајца биле задржани на болничко лекување. Едниот е опериран уште во текот на ноќта поради скршена рака. Другиот е странски турист, повреден од паднато дрво во пределот на карлицата – човек што дошол на одмор во Македонија, а си заминува со приказна за ураган. На Клиниката за трауматологија, според министерот за здравство, примени се 11 пациенти, од кои тројца со сериозни скршеници.

Повеќето повреди се лесни и се третирани амбулантски, и тоа е единствената добра вест во целата слика. Но прашањето што останува да виси над разурнатите кровови не е метеоролошко. Ако Управата вели дека вакви ветрови се очекуваат „многу ретко”, зошто градот – дрвјата, семафорите, старите конструкции – паѓа при првиот таков удар? Реткоста на појавата не е изговор за неподготвеноста на инфраструктурата. Идниот пат кога ќе дувне 130 на час, дали повторно ќе броиме кровови, или некој конечно ќе изброи што не било одржувано со години?