Премиерот Христијан Мицкоски порача дека уставни измени какви што ги бара Бугарија нема да дозволи да се случат во оваа форма, но дека разговорите продолжуваат. „Јас сум подготвен да разговарам со секого секаде. Јас не сум секундант за да ви кажам до кога”, изјави тој.

Најсилниот дел од неговиот настап не е одбивањето, туку аргументот со кој го образложува. Мицкоски отвори прашање што досега ретко се поставуваше толку директно во преговорите со Софија – прашањето за реципроцитет.

„Ние сме свесни што договорила таа некоја претходна Влада, но исто така во Бугарија некоја претходна Влада договорила нешто коешто се вика почитување на човекови права”, рече премиерот. И додаде дека имаме дузина пресуди од Судот за човекови права во Стразбур во врска со македонската заедница во Бугарија – да се почитуваат нејзините права, да се дозволи регистрирање клубови и организации. Тоа, вели, не се почитува, а од нас се бара да го почитуваме своето.

„Тоа се вика булинг и тоа нема никаква врска со Копенхашките критериуми, ниту пак со вредностите на ЕУ дефинирани од Шуман, Дегаспери и Аденауер”, изјави Мицкоски.

Реченицата што ја носи целата приказна

Најдобрата слика во целото гостување е кулинарска. „Ова не е шведска маса, па ова ми одговара, тоа не ми одговара, ова ќе си го земам, тоа ќе го оставам. Не, ова се принципи. Колку си играте со принципите, толку тежите како човек.”

Потоа доаѓа делот што секој граѓанин на оваа земја може да го провери сам, без анализи. Го сменивме уставното име. Го сменивме знамето. Менувавме банкноти. Го менувавме Уставот неколку пати. Мицкоски потсети дека му велеле – само сменете го името и веднаш потоа влегувате во НАТО, ги почнувате преговорите и за четири-пет години сте членка на ЕУ.

„Тие 4-5 години поминаа пред 3 години, а ние сме уште на истото место кај што бевме пред да го смениме уставното име”, рече премиерот.

Тоа е реченица што ниту еден противник во оваа земја не може да ја обори со факти, бидејќи е аритметика, а не политика. Прашањето кое останува висе е друго и е поставено кон истата таа Влада: ако времените решенија се одбиени, а условот не се менува, што точно е планот покрај чекањето? Мицкоски вели дека ќе разговара кога на маса ќе има решение што нè носи внатре, а во меѓувреме ќе се работи на реформската агенда.

Тоа е позиција што се брани логички. Но реформската агенда е нешто што и онака треба да се спроведува, со Софија или без неа. И граѓанинот кој ја чека таа агенда во болница, во суд или на шалтер, ќе ја оценува Владата токму по неа – не по тоа кој кому му рекол булинг.