Видовден на Газиместан секогаш е повеќе од обичен помен – тоа е датум натоварен со историја, симболика и политика. Оваа година, собирот на Срби на меморијалниот комплекс на Косово помина во сенка на тешко вооружено полициско присуство и тензии меѓу присутните и косовските власти.

Според известувањата, полицијата била распоредена долж приодните патишта и на самиот меморијал, со околу 50 службеници на влезот во комплексот. Посетителите минувале детална безбедносна проверка, а им биле делени и писмени упатства за однесување, со закана за апсење при прекршување. Традиционалната кула била затворена со предупредувачки ленти, а специјални единици формирале кордони низ кои луѓето поминувале еден по еден.

Најтешкиот дел од известувањето се однесува на приведувањата – наводно околу дваесет лица, меѓу кои и малолетници, биле задржани откако толпата била насочена кон тесен излез. Бидејќи изворот на оваа вест е српски и отворено критички кон косовските институции, деталите вреди да се читаат со претпазливост – вистината за ваквите настани речиси секогаш зависи од тоа кој ја раскажува.

Но независно од нагласоците, едно останува јасно: на Балканот, дури и еден помен може да стане поприште на политичка напнатост. Местата на сеќавање кај нас ретко се само места на сеќавање – тие се терени на кои се водат стари сметки со нови средства. Прашањето не е чија е вистината овој пат, туку зошто триесет години по последните војни сè уште не научивме да оставиме барем мртвите надвор од дневната политика.